zondag 19 augustus 2007

Osaka at last

Heh heh, we zijn er.
Na een totale trip van 30 uur zijn we gearriveerd in ons hotel in Osaka.
Wat een wereldtrip toch weer.
Vroeg vertrokken in Tessenderlo (06.OO uur) om goed op tijd in Gatwick te zijn opdat we zeker geen verrrassing zouden tegenkomen.
Gertjan en Florian hebben ons daar gedropt rond 09.30 uur plaatselijke tijd en we konden quasi meteen inchecken.
De boys zijn vertrokken naar Oxford waar GJ zijn kamer kon leegmaken en 's avonds werden beiden verwacht op een huwelijksfeest in Wales.

We vlogen dus met Emirates en dat hebben we geweten. Vooral via onze dochter Aline.
Vlucht Gatwick-Dubai - ruime beenruimte en het eten en de drankjes allemaal goed. De crew aangenaam, maar Aline vooral laaiend enthousiast over het "on board entertainment" systeem. Een behoorlijk groot individueel touchscreen met een aanbod van meer dan 600 kanalen. Volgens Emirates volkomen onovertroffen en volgens onze dochter een super luxe vlucht.
Op de vlucht van vijf en een half uur heeft zij er alles uitgehaald wat er uit te halen viel - films, spelletjes, series om dan met een grote zucht van spijt haar oorset af te moeten geven net voor de landing.

Dubai airport is duidelijk aan het uitbreiden en ook dat hebben we geweten.
Wij landden om half een 's nachts en geloof het of niet, dat was het absolute spitsuur van landen en vertrekken. Terwijl wij eerst in een holdingpattern werden gezet omdat de luchthaven op dat moment te vol was en we dus niet konden landen werden we na landing in een bus gezet en kwamen we in een file veroorzaakt door andere passagiersbussen, bagagewagentjes en aankomende en landende vliegtuigen. Nogal onwezenlijk allemaal.
Er heerste een werkelijk loden hitte (38 graden in het midden van de nacht) . Ondertussen hingen de vliegtuigen staart op staart om te kunnen landen zover als we in de nachtelijke hemel konden staren.
Hier dus duidelijk geen drukkingsgroepen tegen nachtlawaai. Van de sjeik moeten de dollars rollen en rollen , dat doen ze.

Van de twee en half uur die we hadden om de overstap naar de volgende vlucht te maken, bleef door al de heersende chaos amper een uur over, dus tot groot geluk van Ed maar jammer genoeg voor mezelf heb ik niet kunnen dwalen in de tax free zone maar moest me daarentegen zeer snel naar de volgende boarding begeven.
Vlucht nr. 2 - 10 en half uur naar Osaka en Aline zeer blij, zelfde attributen in het vliegtuig. Gelukkig sloeg ook bij haar de vermoeidheid genadeloos toe en na vertrek waren we met z'n allen zeer snel in letterlijk hemelse sferen.

Landing in Osaka, een beetje turbulent want er hing onweer in de lucht, maar het echte onweer kwam nog:
HELP, geen bagage!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
Geen enkele van onze drie koffers bleek in Osaka te zijn - dankzij de chaos in Dubai staan ze daar nog.
De dames van Emirates hadden dit wonderbaarlijk zeer snel in de smiezen (ik denk dat de ervaring hier een ZEER grote rol heeft gespeeld) en hebben alles genoteerd en hopelijk komen ze morgen wel aan.
Het lot speelt ons hier een beetje parten, want er is maar 1 vlucht per dag naar Osaka en die komt dus 's avonds aan. Maar omdat wij toeristen zijn en dus geen kleding in de kast hebben hangen, krijgen we een speciale service en worden de koffers (na aankomst) meteen naar het hotel gebracht? Bovendien hebben ze beloofd aan ons te denken als we terugvliegen.

Dus hier zitten we dan , het personeel van het hotel vond al dat we weinig bagage bij ons hadden, maar dankzij een ingeving hebben zowel Ed als ik in Tessenderlo op het laatste moment nog een extra t-shirt in de handbagage gestopt, zodat we zo meteen niet al te stinkend naar een restaurant kunnen gaan zoeken.
Wordt ongetwijfeld vervolgd:

Oja: het was hier bij de landing om 18.00 uur 33 graden. Meer moet dat niet zijn.
Groetjes en tot later.

vrijdag 17 augustus 2007

"Het Leven zoals het is" - atleten in Japan

of "acclimatiseren"

Verslag van Frank, Krijns trainer.
"Zo, hier zijn we dan."

De update dus :
De vlucht van Brussel via Frankrijk naar Osaka was lang, maar verliep vlot. Rond middernacht Japanse tijd namen de meesten een 'inslaper' en gingen onder de wol. Ook Krijn was met de hulp van een slaappilletje binnen het half uur uitgeteld en sliep aan één stuk door tot een uur of vijf Japanse tijd (22h Belgische tijd). Toen was hij weer klaarwakker en keek hij maar een filmpje. De beenruimte was gelukkig vrij ruim bemeten en men zat ook maximaal met 4 naast elkaar. Na de landing in Osaka waren er de gebruikelijke douane-perikelen en moest de bagage opgepikt en opnieuw ingechecked worden. Owv van de grote kisten en kiné-tafels nam dat nogal wat tijd in beslag, maar die hadden we genoeg aangezien we om 08u30 landden en pas om 14u15 terug moesten vertrekken.
Tijd voor een broodje en een frappucino dus. Tijdens het broodje leerden we de eerste woordjes Japans met de hulp van enkele bereidwillige Japaners.
Dan eindelijk de laatste vlucht naar Fukuoka en dan de bus naar het hotel ! Het was al ruim 15u voor iedereen eindelijk op z'n kamer wa
s.

Het Sea Hawk Hotel (foto) is een zeer groot en mooi hotel, voorzien van alle noden, alleen soms iets te druk. Zo is het niet mogelijk om met de hele groep samen te eten en moet je soms zelfs aanschuiven om een plaatsje toegewezen te krijgen. Maar het eten is wel lekker en er is veel keuze (ja ook vis natuurlijk !!)


Zicht vanuit een hotelkamer op Hakata Bay - Fukuoka

De eerste avond werd er alleen een beetje losgelopen langs het strand om de benen te strekken. Onder de bomen is het nog wel te doen, maar ja .. het is wel bloedheet en vochtig. Gelukkig zijn de atleten al enigszins geacclimatiseerd door de trainingen in Leuven.

De meejoggende trainers zien dus het meest af !! Hele watervallen zijn het !
Het wegje langs het strand bevalt zozeer (schaduw en een zeebriesje) dat het de voornaamste trainingslocatie zal worden de volgende dagen.


Donderdagmorgen reden we naar Uminonakamichi Seaside Park, een pretpark op ruim 45' rijden van het hotel waar er ruimte is voor (lange) duurlopen. Dit was ook de locatie voor het WK Veldlopen in 2006. (foto) Krijn en Pieter werkten samen een vlot duurloopje van een 12km af. Het is een mooi park, maar er moet toch nog veel op verharde weg gelopen worden ! Bovendien ben je zeer lang onderweg voor eigenlijk een korte training.







Donderdagavond weer een beetje loslopen langs het water en verder rusten !! Vervelend leventje wel ! Maar ja, het is dan ook een voorbereidende stage op het WK in Osaka. Vooral de nodige nachtrust is nu belangrijk om aan te passen aan het uurverschil en ook de afwerking van de acclimatisatie. De series worden immers rond 10h30 gelopen en dan is er al een brandende zon en loopt de temperatuur al op tot ver boven de 30°C. 's Avonds na 19u als de zon is ondergegaan is het veel aangenamer om te lopen.

Vanmorgen (Vr) was Krijn al om 06u30 uit de veren voor een ochtendloopje. en vanavond om 17u30 werkte hij een duurloopje af + versnellingen. Het gaat momenteel vlot, hopelijk blijf het zo !
Zo, dat was het tot hiertoe. Morgen rond 10u een pistetraining, dat zal zwaarder zijn ! Maandag nog een keer en dan op dinsdagmorgen 08u vliegen we naar Osaka ! Op donderdag zouden we zelfs op bezoek gaan bij de consul in Osaka !

Tot volgende week in Osaka !!

Frank

Meer moet dat niet zijn

Na enkele dagen wachten is het eerste bericht van Krijn binnengekomen.
Ja, zo kennen we hem, geen nieuws is goed nieuws, maar ondertussen zijn er twee volledige zinnen van hem doorgemaild:

"Het is idd warm en vochtig maar voor de rest gaat het prima.
voor de rest niet zoveel te vertellen. Hotel is super en de sfeer ook; meer moet dat niet zijn.

Greetz"

Voila, nu zijn we met z'n allen op de hoogte!!!!!!


woensdag 15 augustus 2007

Vertrokken met onze looise vlag

Zou de vrt ook deze blog gevonden hebben???
Feit is dat gisteren de camera's en perslui aanwezig waren en het is nog uitgezonden ook.

Voor diegenen die het gemist hebben:

sporza nieuwsbericht: het vertrek van de ploeg naar Osaka.
Let op het in beeld verschijnen van een lachende Tia en Krijn met ...... jawel ons loois menneke

dinsdag 14 augustus 2007

Vertrek van de ploeg naar Fukuoka



Reeds zeer vroeg waren we op pad vandaag. Niet alleen Krijn vertrok naar Fukuoka, ook neef Frederik en zijn vriendin Eline stonden deze ochtend klaar in Zaventem om aan hun reis te beginnen. Dit jonge stel gaat een trip maken doorheen het Verre Oosten en zij worden rond 15 december weer thuis verwacht.

Gewapend met onze looise vlag gingen we op zoek naar de rest van de ploeg, maar vooral naar Tia en Wim.
Oh oh hectische toestanden; vanaf het moment dat onze looise vlag ontvouwd werd en Tia en Krijn plaats namen voor de beloofde foto voor de gemeente doken vanuit het niets allerlei cameramensen op die onze vlag eveneens in beeld wilden brengen. Het was dus een beetje een goed plekje zoeken om de foto's te maken zo tussen al die "professionals" maar het is gelukt.
Tessenderlo heeft gescoord, zou je kunnen stellen; de vlag oogstte ook bij de mede-atleten veel bijval en met een beetje geluk kan straks Vlaanderen meegenieten van onze kleurrijke vaandel

maandag 13 augustus 2007

Persconferentie in Brussel - Klaar voor de start

Deze middag was er de klassieke persconferentie voor de Osaka-gangers.
De pers wordt uitgenodigd en wie er allemaal was; who knows.
Feit is dat het sportnieuws van de VRT er zeer weinig (lees: totaal niets) aandacht aan heeft geschonken. De Belgische nationale voetbalploeg ploeg staat beschamend achteraan in de ranglijsten, en moet daar dringend iets aan doen. Het sportnieuws stond dus in het teken van de komende interland.

Maar ere wie ere toekomt en TV limburg was ook aanwezig en zij vinden het wel zeer belangrijk om onze lokale atleten in de schijnwerpers te zetten.
Dus met veel plezier is hier de link naar de zending van TV-limburg

De Looise Vlag


En kijk nu eens aan, hier is zij dan , de aangekondigde -speciaal voor Tia en Krijn vervaardigde vlag.

Het is een leuk ding geworden met kleuren die hopelijk zullen opvallen in dat grote stadion van Osaka.

Wij zullen ons best doen om er zoveel mogelijk mee te wapperen, hopelijk zal het onze atleten aanmoedigen en ondersteunen.
Morgen is de grote vertrekdag. Onze atleten vertrekken naar Fukuoka om daar te gaan wennen aan de warmte en de hoge vochtigheid en ook om de jetlag rustig weg te slapen.

Wij volgen aanstaande zaterdag. Ben benieuwd hoe het allemaal zal evolueren.

Tot later